sep 072017
 

Voor de tweede keer in drie maanden was ik in Israël.

En zo waren we ineens uitgenodigd in Jerusalem
voor een verlovingsfeestje, dat is altijd leuk natuurlijk.
De hele avond was ik met Yaron te vinden in de mannenkant.

ישראל
*Klikfoto*

Maar aan het einde van de avond, zijn ze niet meer zo streng
ik mocht ik toen de gasten weg waren en alleen nog familie was
natuurlijk gewoon even kijken wat voor cadeaus er nog stonden bij de dames

ישראל
*Klikfoto*

Hoe anders zijn de cadeaus daar vergeleken bij ons in Nederland.

ישראל
*Klikfoto*

Een zwaantje is natuurlijk nog wel romantisch.
Maar een vogel met eitjes.. is dat zoiets van,
genoeg gefeest.. nu voor nageslacht zorgen?

ישראל
*Klikfoto*

Het kan nog erger…
De tijd die tikt, schiet op 😉
Misschien ligt dat toch aan mijn gedachtewereld.

ישראל
*Klikfoto*

Love As Always

Di Mario

 
sep 032017
 

Shalom

Was ik helemaal vergeten om nog wat te vertellen
over mijn vakantie naar Israel.

יָרוֹן
*Klikfoto*

Ik zat in Jerusalem te wachten bij het graf van Koning David,
u weet wel, die van Goliath. Zijn graftombe staat vlakbij waar
het laatste avondmaal is geweest. Dat zijn verhalen die ik op
school heb gehoord, toch wel vreemd om daar echt te lopen.

יָרוֹן
*Klikfoto*

Deze onderste Menorah was vlakbij de bidmuur,
Daar kun je bidden tot God
voor je dankbaarheid, maar ook voor vragen.

יָרוֹן
*Klikfoto*

Natuurlijk heeft Aba me geholpen,
maar staat hij (weer) niet op de foto.

יָרוֹן
*Klikfoto*

Ik heb God gevraagd of hij extra goed voor Safta wil zorgen.
En elke dag wil knuffelen. omdat ik het nu niet kan.

יָרוֹן
*Klikfoto*

Mazzeltov

Yaron

 
aug 252017
 

In mijn taakbalk heb ik een mapje geïmporteerd staan,
daar staan linkjes die ik vroeger gebruikte of ooit zou willen gebruiken.
Maar enkele jaren niet naar omgekeken, dus heb ik besloten om ze hier te delen.
Om daarna het mapje weg te gooien.

Deze link staat er net in, want twee weken geleden is dit filmpje gemaakt.
Voor de mensen die wat minder geduld hebben. Vanaf 9:26 komt de nieuwe
spits van Feyenoord aan het woord.

Love As Always
Di Mario

 
jun 262017
 

Vorige week was het een beetje warm volgens sommige mensen. Nou hadden
ze op school besloten dat er ineens een tropenrooster moest komen,
want dat was prettiger voor de kinderen.

Maar ik vraag me toch af voor wie het prettiger is. De kinderen moeten
eerder naar school. Want met warm weer slapen ze vaak slecht in en daarom
zijn ze in de ochtend nog moe. En daarom ga je ze eerder uit bed halen.
Logisch toch. Dat zou toch dus niet de reden zijn. Nee, wacht. Ik weet
het, ze zijn eerder vrij, dus dat zou de reden kunnen zijn. Ze hebben
nog maar les tot 14:00.
Maar is het niet juist zo dat het tussen 12:00 en 14:00 het juist het warmst is.

Voor de ouders is het ook niet prettig, want die moeten ook eerder hun bed uit.
En afspraken die in het begin van de middag zijn gemaakt kunnen niet doorgaan,
want dan moeten de kinderen weer opgehaald worden.

Ik vraag me dus toch echt af waarom er een tropenrooster op basisscholen
ingevoerd worden. Voor mijn gevoel dus niet voor de kinderen, maar eerder
voor de leerkrachten. En dat zou toch vreemd zijn,
want is de basisschool niet in de basis voor het kind.

Love As Always
Di Mario

 
jun 192017
 

Er is een nieuw fenomeen in overlijdingsland. Tenminste voor mij dan.
Ik heb de afgelopen drie maanden vier begrafenissen/crematies
meegemaakt, maar naast het verdriet is er nog iets opgevallen.
De selfie en/of fotoreportage. Ik maak echt geen geintje.

Ik mag misschien een oude zak zijn, niet met mijn tijd meegaan,
maar ik vind het toch vreemd om mensen al dan niet glimlachend
op de foto te gaan met de kist, liefst nog met een lijstje in de hand.

Een redelijk nieuwe trend voor mij is dat mensen wat op de kist
mogen schrijven, om de overledene wat mee te geven naar het
hiernamaals. Daar kan ik me nog wel in vinden. Je kunt het verdriet,
de persoonlijke boodschap zo mooi kwijt.

Bij de laatste begrafenis werd zelfs gevraagd of ik iets aan de kant
kon gaan tijdens het laten zakken van de kist, want er werd een
fotoreeks vastgelegd als aandenken. Ik vroeg nog of dat een
aandenken was voor de overledene, want ik dacht dan moet je
snel zijn met ontwikkelen, want het zand gaat er zo overheen.
Maar nee, er zou een heus fotoboek gemaakt worden van de dag.

Ik zie de mensen dan ook jaren later nog aan tafel zitten.
Bakje koffie erbij, plakje cake en dan het boek doornemen.
Weet je nog. Samen de herinneringen doornemen van die laatste dag.
Ik hoop dat ze mij er niet voor uitnodigen.

Love As Always
Di Mario

 
jun 052017
 

Ik eis een schadevergoeding, jullie zullen flink moeten betalen.
Met veel bombarie komt een man binnen in de winkel en schreeuwt tegen de stagiaire.
Die trekt wit weg, en de man begint nog harder te schreeuwen, hij schuimbekt helemaal.

Snel spring ik tussenbeide en vraag of ik meneer kan helpen,
Hij zegt dat hij al in gesprek is met iemand dus dat ik me nergens mee moet bemoeien.
Ik maak hem duidelijk dat hij op dit moment scheld tegen een stagiaire en dat hij
het daarna toch met mij moet afhandelen dus we kunnen dat proces maar beter afbreken
en meteen bij mij beginnen. Ik zie vanuit de ooghoeken de stagiaire de keuken in vluchten.

Zijn hond had een bot gegeten en het laatste stuk had zijn hond ingeslikt en toen bloed,
dierenarts, kosten, jij vergoeden… Flarden van het gesprek kwamen mij binnen. Ik vraag
eerst aan meneer hoe het met de hond gaat, want dat vind ik belangrijk. Dieren gaan toch
voor het geld. De hond ging redelijk goed, maar had het bijna niet gered. Ik moest wel
beseffen dat ik daar goed voor moest dokken. Hij eiste nogmaals heel veel geld, niet alleen
de rekening van de dierenarts, maar ook smartengeld.

Hij wijst mij het bot aan wat zijn hond heeft gegeten. Precies bij het kaartje wat voor het schap hangt,
Bent u niet bekend met deze botten, vraag onze medewerkers hoe u dit bot moet geven aan uw hond.
Ik vraag aan meneer of hij het bordje heeft gezien en of hij eventueel advies had gevraagd.
Dat vond hij natuurlijk onzin. Want die botten moesten gewoon nooit meer verkocht worden.

Uiteindelijk heb ik er maar een officiële klacht van gemaakt, dus alle gegevens opgeschreven
en naar de kassabon gevraagd (Ik moet tenslotte wel een bewijs hebben dat hij het bot bij mij
gekocht heeft.) Meneer ontplofte bijna, hij zou me wel opzoeken met zijn vrienden. Na dat dreigement
heb ik meneer gevraagd het pand te verlaten omdat ik anders de politie zou bellen, aangifte zou doen
van bedreiging en een winkelverbod zou uitdelen. Meneer.. echt, het beste wat u kunt doen is een
goede advocaat zoeken en mij aanklagen. Nu vijf jaar later heb ik nog niets gehoord, zou het verjaard zijn?

Love As Always
Di Mario

 
mei 292017
 

Hier moest eigenlijk een mooi verhaal komen te staan over dat
ik vanavond moe zou zijn, want de eerste avond van de avond
vierdaagse zit erop, maar hij is vanmiddag afgelast. Net als vorig
jaar wordt het dus een avonddriedaagse. Ze verwachten onweer,
maar volgens mij is dat pas veel later in de avond. Jammer, maar
gelukkig blijven er nog wel een paar avonden over. Ik kan me nog
wel herinneren dat ik als jonkie de avondvierdaagse mee liep. In
mooi en slecht weer. Zoals hier het krantenartikel uit 1983. Zien
jullie me zwaaien. Morgen moet ik werken, dus dan loop ik niet
mee, maar woensdag ben ik natuurlijk weer van de partij.

Love As Always
Di Mario

 
mei 222017
 

Ik woon in een klein stadje waar het meestal wel gemoedelijk aan toe gaat. Maar ook hier zijn wat regels. Zo woon in de binnenstad en daar zijn soms wat extra regels. Zo is het stadspark verboden voor honden. Ook aangelijnd, dat verzin ik zelf niet, dat staat er met een bord bij.

Het is namelijk niet alleen zo dat honden poepen (en dat wordt dan soms niet opgeruimd), maar ook pissen. (Wat niet is op te ruimen). Het park in de binnenstad is aangeduid als een openbare kinderspeelplaats.
Dus mocht er toevallig onverhoopt iemand met een hond lopen, dan meldt ik me even dat ze beter het park uit kunnen lopen, omdat een bekeuring toch al snel een € 90 gaat kosten en dat zou toch zonde zijn.

Maar natuurlijk zijn er altijd mensen die denken dat ze alleen op deze wereld leven, regels juist voor iedereen zijn, behalve voor hun. In onvervalst plat Amsterdams werd me duidelijk gemaakt, dat de hond niets deed. Hij daagde me zelfs uit om de politie maar te bellen. Altijd fijn die toeristen.
En dan moet het toeristenseizoen nog gewoon beginnen.

Love As Always
Di Mario

 
mei 152017
 

Meneer, kunt u me even helpen.
Mijn moeder is erg ziek en ik moet naar haar toe.
Ik kijk de mevrouw aan. Ik ken haar wel van gezicht.
Ze is ergens in de tachtig. Ze is dement.

Snel komt de zuster aangerend. Want mevrouw probeert op manieren te ontsnappen. Ze klimt uit ramen, over hekken, glipt door de (beveiligde) buitendeur. Ze zal naar haar moeder gaan. En altijd met een doos scrabble met zich mee. Schrijnend was de aanblik in haar ogen toen ze besefte dat het niet gelukt was, ze zou weer haar moeder niet zien. Het verdriet spatte er vanaf. Met tranen in haar ogen ging ze bij het aquarium zitten.

Van de leiding kreeg ik te horen dat dit een dagelijks ritueel was. Op zoek naar haar moeder, het verdriet en dan bij het aquarium zitten. Dat zijn de momenten dat je beseft. Ik doe zoiets klein als aquaria schoonmaken, maar mensen vinden daar hun rust. Kunnen daar hun verdriet kwijt. Dat zijn momenten waar je het voor doet.

Love As always
Di Mario

2
mei 142017
 


Even op aanklikken,
dan weten jullie wat ik al weken zing.

jaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaah,
we zijn kampioen van Nederland…. wat een feest.

יָרוֹן
*Klikfoto*

En Aba heeft daarom een speciaal t-shirt gekocht voor ons.

יָרוֹן
*Klikfoto*

Sommige mensen zeggen, het is al 18 jaar geleden,
maar die vergeten dat ze vorig jaar ook al een prijs wonnen.

יָרוֹן
*Klikfoto*

Nee hoor, wat jullie ook zeggen,
Feyenoord is mijn cluppie.

יָרוֹן
*Klikfoto*

Feyenoord 1 is kampioen.

יָרוֹן
*Klikfoto*

Mazzeltov

Yaron