dec 302019
 

Ik ben er van overtuigd dat toeval niet bestaat,
maar soms twijfel ik daar nog weleens over.

Gisteren gingen we naar de laatste viering van
Chanoeka van dit jaar en dan wel in de synagoge
van Almere, waar we wel vaker heen gaan.

Nichtje D was mee, ze woont in DB, en had dit
jaar nog geen chanoeka gevierd samen met andere
mensen. Komen we aanrijden zegt ze.. he die
mevrouw die ken ik van het Joodse kamp.
Ze had die vrouw al jaren niet gezien.

Maar dat was nog niet eens waar ik aan ging twijfelen
aan toeval. Toen we binnen kwamen kwam er een
(andere) vrouw naar Dinnetje toe, die zegt, jij bent
toch niet  de dochter van Safta.

Ze is in Israël opgegroeid als buurmeisje van Safta,
woont ondertussen alweer 15 jaar in Nederland en
herkende Dinnetje nog van vroeger. Hoe dan.

Persoonlijk vond ik het mooi dat er weer een linkje
naar Safta is bijgekomen. Ze blijft in gedachte.

Privepraat

Love As always
Di Mario

Beveiligd: Een ruikertje

 Y  Voer je wachtwoord in om reacties te bekijken.
dec 292019
 

De inhoud is beveiligd met een wachtwoord. Vul het wachtwoord hieronder in om deze te kunnen bekijken:

dec 272019
 

 Kerst en vroeger.
Dat was ook niet een groot feest om over te schrijven.
Mijn moeke moest altijd werken met kerst, als ze een
late dienst had,  dan aten we in de personeelsrestaurant.

 Had ze een vroege dienst, dan aten we thuis wat aardappels en
als toetje een Saroma. We hadden het niet breed in die tijd en
ze kregen we toch nog een toetje. Later toen ik groter werd heb
ik heb nooit meer gegeten, omdat ik het met toen associeerde.

 Is er iemand die het nog weleens eet?

יgeluk
*Klikfoto*

Love As always
Di Mario