okt 262020
 

Sinds vandaag zit de school van Y en S aan het continurooster. Eerder
mocht ik ze altijd ophalen tussen de middag ( ja ik weet best dat ze
alleen kunnen fietsen, maar ik vind het gezellig). Maar vanaf nu is het dus
brengen, school, eten, school en halen. Het is even wennen alleen eten.

Maar er zitten natuurlijk ook voordelen aan. Ze zijn nu een uur eerder
vrij en dan kunnen we mooi iets rustiger aan doen tijdens onze drukke
middagen of zelfs nog iets meer erin doen. Zodat we het nog drukker
hebben 😉 Maar ik weet niet of ze me dat in dank af zullen nemen.

Privepraat

Love As Always
Di Mario

okt 232020
 

Zo’n 25 jaar geleden, vlak nadat ik op mezelf ging wonen ging
La Plaza in Harderwijk open. Nog geen 100 meter van mijn huisje
af, met een klein terrasje, lekker eten en gezellige mensen.

Ik at er regelmatig een uitsmijter halen, maar dan wel zonder ham,
met wat extra kruiden en ui. Al snel werd het een uitsmijter Di Mario
genoemd en het duurde een jaartje en toen stond het ook op de kaart.

Helaas hebben ze na tien jaar de zaak verkocht en daarna is
het nooit meer zo gezellig geweest als het vroeger was.
Tegenwoordig kom ik er helemaal niet meer.

*Klikfoto*

Love As Always
Di Mario

okt 022020
 

Voor de nostalgici onder u. De krokante chocoladerepen Twix die we
tegenwoordig veelvuldig tegenkomen in reclames, had vroeger een
hele andere naam: Raider. Deze naam verdween in 1991 wereldwijd
en werd vervangen door de naam Twix.

Raider werd in 1968 voor het eerst op de markt gebracht in
Groot-Brittannië. Ruim tien jaar later verschenen de chocoladebiscuits
in Amerika al op de markt onder de naam Twix. Het dus echter nog tot
de jaren negentig duren voor die naam wereldwijd werd doorgevoerd.
De opmaak en het lettertype bleven wel hetzelfde. Speciaal voor
nostalgici werd Twix in 2009 in Duitsland tijdelijk nog een keer
uitgebracht als Raider. In 2015 gebeurde dat in Nederland en België.

Love As Always
Di Mario

feb 072020
 

Het begon vorige week met dit logje over een bord
en de California soepfabriek uit Harderwijk.

Tijdens een zoektocht op internet kwam ik nog wat informatie
tegen of de fabriek en de oorlog, dat wilde ik jullie niet onthouden.

In Harderwijk stond de Fino (later California) soepfabriek .
Tijdens de ‘hongertochten’, in de Hongerwinter van ‘44/’45
was hier de soepuitdeling. In het bezette westen van Nederland
was onvoldoende voedsel, waardoor vele hongerige naar het
oosten en noorden van het land gingen op zoek naar voedsel.

Directeur Egbert Holtrust van de Fino soepfabriek verstrekte
de duizenden hongerige voorbijgangers die lopend, fietsend
of met karren naar het oosten en noorden van het land gingen
op zoek naar eten een warm onthaal en een bord soep. Het
Rode Kruis verstrekte soms wel duizend mensen op een dag
een bord soep. De hongerlopers worden hier herdacht, omdat
hier de fabriek heeft gestaan. Bron: Trace of war

יgeluk
*Klikfoto*

Love As always
Di Mario

jan 232020
 

Nee, wees gerust, ik ga het hier niet hebben over
een of ander pizza recept wat u moet proberen.

Heel simpel, omdat ik niet van Pizza’s hou.

en dat lijkt wel een zonde te zijn als ik zo om me
heen hoor. Als ik ergens zeg dat ik niet van pizza’s
hou, krijg ik steevast te horen, dat moet je het daar
een proberen, die zijn echt lekker. Waarom?

Alsof je leven vergaat als je niet van Pizza’s houdt.
Geloof me, ik heb het diverse keren geprobeerd.

En eigenlijk is er geen man overboord zeg ik altijd.
Wat ik niet eet, kunnen zij meer eten. Ik kom niets tekort.

Lusten jullie iets niet, wat bijna iedereen wel lust?

7Privepraat

Love As always
Di Mario