apr 032020
 

Een hoop mensen ervaren de situatie nu als opgesloten zitten, maar ooit
was dat voor mij ook een normale situatie. Tenminste een intelligente
opsluiting. Ik werd voor mijn gezondheid naar het astmacentrum gebracht,
sliep daar in het paviljoen en ging eigenlijk alleen daar het terrein af om
naar het ziekenhuis te gaan voor onderzoeken (aan de overkant van de
straat) en later toen ik groter was ook voor school. Mijn moeder zag ik
één keer per twee weken alleen op een zondag middag, één uurtje.

Van de week was ik aan het surfen en stuitte per toeval op een advertentie
van het Nieuwe Leidse Courant. Staat stond een advertentie in voor een
verpleegkundige om te werken op de groep. Ik lees nu van 12 kinderen,
dat wist ik niet meer. Misschien heeft degene die hier op gesolliciteerd
heeft mij wel verzorgt, vreemd idee eigenlijk. #StaySafe.

יgeluk
*Klikfoto*

Love as Always
Di Mario

mrt 202020
 

Het huidige Nicky’s Inn bestaat sinds eind 1984.
Dat jaar begon Bart Eleveld, ooit nog gitarist in een band
waar Dinnetje de zangeres van was, deze kroeg. De kroeg
is al die jaren succesvol geweest. Ondanks dat het al
diverse keren veranderd is van eigenaar.

Op dit moment is de kroeg net als alle horeca in Nederland gesloten,
maar vroeger kon je hier gerust komen tot vroeg in de ochtend en als
je mazzel had, de groep niet te groot kon je op zaterdagochtend heel
vroeg bij de bakker wel een broodje regelen, die iets verderop zat.

יgeluk
*Klikfoto*

Love as Always
Di Mario

feb 212020
 

Ineens was er zo rond 1986 Videoland bij ons in het dorp
waar ik toen woonde. Mijn moeder kocht een videorecorder
terwijl ze eigenlijk voor mij lippenbalsem zou kopen.

 Met een pasje had je ineens honderden films tot je beschikking.

Het was vaak leuk om films uit te zoeken, gezellig in de zaak
en daarnaast wisten ze alle films wel uit hun hoofd, dus ze
konden je mooi helpen met een keuze maken.

יgeluk
*Klikfoto*

Love As always
Di Mario

feb 142020
 

Hieronder ziet u de weilanden waar ik ooit doorheen
fietste tussen Harderwijk en Ermelo en vise versa

 Nu zo’n dertig jaar later zijn ze er nog niet uitgebouwd,
maar is het ondertussen wel de grootste wijk van Harderwijk.

Sinds de bouw van de wijk Drielanden is het bewonersaantal
van Harderwijk met meer dan 33% toegenomen.

יgeluk
*Klikfoto*

Love As always
Di Mario

feb 072020
 

Het begon vorige week met dit logje over een bord
en de California soepfabriek uit Harderwijk.

Tijdens een zoektocht op internet kwam ik nog wat informatie
tegen of de fabriek en de oorlog, dat wilde ik jullie niet onthouden.

In Harderwijk stond de Fino (later California) soepfabriek .
Tijdens de ‘hongertochten’, in de Hongerwinter van ‘44/’45
was hier de soepuitdeling. In het bezette westen van Nederland
was onvoldoende voedsel, waardoor vele hongerige naar het
oosten en noorden van het land gingen op zoek naar voedsel.

Directeur Egbert Holtrust van de Fino soepfabriek verstrekte
de duizenden hongerige voorbijgangers die lopend, fietsend
of met karren naar het oosten en noorden van het land gingen
op zoek naar eten een warm onthaal en een bord soep. Het
Rode Kruis verstrekte soms wel duizend mensen op een dag
een bord soep. De hongerlopers worden hier herdacht, omdat
hier de fabriek heeft gestaan. Bron: Trace of war

יgeluk
*Klikfoto*

Love As always
Di Mario

jan 312020
 

Het begon met een foto van dit bord. Een kennis had dit bord
gevonden in een kringloop in Amsterdam. Of ik het herkende.
Het zei mij niets, maar je gaat toch op onderzoek uit dan.
Ze sturen het niet voor niets naar mij op. .

יgeluk
*Klikfoto*

En toen zag ik het woordje California staan, dat heeft niets
te maken met Amerika, maar wel alles met Harderwijk.

 Aan de verkeersweg was vanaf 1938 de bouillonfabriek Fino gevestigd.
Later is deze naam veranderd in De California Soepfabriek.
En je kon dus sparen voor deze borden. .

יgeluk
*Klikfoto*

Love As always
Di Mario

jan 242020
 

Hij kwam, hij zag en hij ging weer ten onder
De Fax.

 Van de week eerst aan S en Y uitgelegd wat een fax was,
dat vertelde ik tegen de stagiaire en toen mocht ik het nog
een keer gaan uitleggen. Want die kende het ook niet.

Nog niet zo lang geleden had elk bedrijf er wel minimaal één.
Wat waren die dingen toch makkelijk, maar door de email en
door de digitale fax is er van het originele faxapparaat niet meer over.

יgeluk
*Klikfoto*

Love As always
Di Mario

nov 292019
 

Nee, het gaat nu niet om de kleur op de muur,
mijn moeke haalt nu eenmaal graag de zon in huis.

Maar het gaat om de potten, die nu nog van mijn
moeke zijn, maar ooit mijn kant op komen.

Van mij mag dat nog wel vijftig jaar duren,
maar deze stukken zijn al jaren in de familie.

Wel grappig dat mensen vroeger zoveel potten
gebruikten en dat mensen tegenwoordig
niet eens weten waar sommige kruiden voor zijn..

יgeluk
*Klikfoto*

Love As always
Di Mario